De gezondheid van uw puppy

Een dierenarts zoeken

Uw nieuwe puppy heeft, net als u, regelmatig goede gezondheidszorg nodig. Vraag uw vrienden en de dierenbescherming welke dierenarts ze kunnen aanbevelen en houd bij uw keuze rekening met de volgende factoren:

• Opleiding en ervaring. Zoek uit hoe lang de dierenarts al praktiseert en of hij of zij is afgestudeerd aan een veterinaire onderwijsinstelling met een goede reputatie.
  
  
• Specialisatie. In stedelijke gebieden vindt u mogelijk dierenartsen die zich uitsluitend bezighouden met de speciale problemen van honden en katten.
  
  
• Locatie. De locatie is minder belangrijk dan opleiding, ervaring en specialisatie, maar toch een factor die de moeite waard is om bij de beslissing te betrekken. In noodgevallen kan een rit dwars door de stad erg frustrerend zijn en de noodzakelijke behandeling vertragen.

Regel een bezoek en kennismakingsgesprek

Als u het aantal potentiële dierenartsen tot een beperkt aantal hebt teruggebracht, kunt u een bezoek brengen aan de dierenartspraktijk. Controleer de voorzieningen en vertel de dierenarts over uw nieuwe pup. Als u tevreden bent over wat u ziet en hoort, kunt u een afspraak maken voor een eerste onderzoek. We raden aan dat u tijdens de eerste drie dagen nadat u uw puppy mee naar huis hebt genomen een afspraak met uw dierenarts maakt om er zeker van te zijn dat de pup in goede gezondheid verkeert. De dierenarts controleert mogelijk de volgende zaken:

• Ontlasting. Onderzoek van de uitwerpselen wijst uit of uw puppy interne parasieten heeft.
  
  
• Lichaam. Bij een zorgvuldig lichamelijk onderzoek kijkt de dierenarts naar de vacht van uw pup en controleert deze het lichaam op onregelmatigheden. Verder worden de ogen, oren, bek en tanden onderzocht en het hart en de longen beluisterd. Ook wordt de anus onderzocht op tekenen van parasieten in het maagdarmkanaal.
  
  
• Nadat het onderzoek is voltooid, dient de dierenarts de vereiste vaccinaties toe en kan deze u advies geven over het belang van sterilisatie en castratie.

Steriliseren en castreren

Sterilisatie of castratie is raadzaam als u niet van plan bent om te fokken. De meeste hondenbezitters beschikken niet over de tijd, expertise en financiën om honden te fokken. Het steriliseren of castreren van uw nieuwe puppy biedt een aantal voordelen:

• Bij teefjes heeft u niet te maken met de ongemakken van loopsheid. De hond wordt voor de eerste keer loops als deze ongeveer zes maanden oud is. Daarna komt deze periode van 21 dagen om de zes maanden terug.
  
  
• Door een teefje te steriliseren voordat ze voor de eerste of de tweede keer loops wordt, wordt bovendien het risico van borsttumoren en baarmoederaandoeningen verkleind.
  
  
• Gecastreerde reuen zijn meestal minder agressief dan niet-gecastreerde reuen.
  
  
• Gecastreerde reuen hebben minder de neiging om hun territorium af te bakenen.
  
  
• Gecastreerde reuen gaan waarschijnlijk ook minder snel op zoek naar potentiële partners.

Het moment voor sterilisatie of castratie

Castratie of sterilisatie van honden dient plaats te vinden als ze ongeveer zes maanden oud zijn. Beide operaties worden onder volledige narcose uitgevoerd en mogelijk moet uw hond een nachtje in de dierenartsenpraktijk blijven. Het herstel gaat snel en de meeste honden zijn binnen een paar dagen alweer in hun normale doen. Bij sterilisatie van teefjes wordt de baarmoeder verwijderd. Bij castratie van reuen worden de zaadballen verwijderd.

Vraag de dierenarts om uitleg over de operatie wanneer u met uw puppy voor het eerste onderzoek komt en maak een afspraak voor de ingreep.

Behandelen tegen vlooien

Alle hondenbezitters krijgen vroeg of laat met vlooien te maken. Vlooien zorgen niet alleen voor ongemak voor uw hond, maar kunnen ook ziekten overdragen, lintworm doorgeven en tot bloedarmoede leiden, vooral bij kwetsbare puppy's en oudere honden. Controleer uw hond regelmatig op vlooien. Met tussenpozen krabben, bijten en knagen, en uitwerpselen van vlooien in de vacht tussen de achterpoten of bovenop de romp zijn duidelijke tekenen van vlooien. Als uw hond zichzelf voortdurend bijt en aan zichzelf knaagt of als u de vlooien daadwerkelijk kunt zien, is er sprake van een complete vlooienplaag. Zet uw hond om te controleren of hij vlooien heeft in bad (zonder water) en wrijf stevig met uw handen over zijn vacht. Als er kleine zwarte stipjes in het bad vallen, zijn dit waarschijnlijk vlooien of de uitwerpselen ervan. U weet zeker dat het vlooien zijn als de zwarte stipjes rood worden wanneer u er met een vochtig doekje of een plukje watten overheen wrijft.

Fabeltjes over vlooienbestrijding

• Knoflook en uien helpen tegen vlooien. Hoewel uw hond na het eten van uien en knoflook zeker een slechte adem zal krijgen, helpt het absoluut niet tegen vlooien. Integendeel zelfs, grote hoeveelheden uien kunnen tot vergiftigingsverschijnselen leiden bij honden.
  
  
• Brouwersgist helpt tegen vlooien. Er is geen enkel bewijs dat het eten van brouwersgist helpt tegen vlooien.

Vlooienbestrijdingsproducten op recept

Deze producten zorgen ervoor dat de vlooien niet kunnen bijten en zich niet kunnen voortplanten. Ze zijn uitsluitend op voorschrift van uw dierenarts verkrijgbaar en kunnen een keer per maand oraal of plaatselijk (uitwendig) worden toegepast. De voortplantingscyclus van de vlo wordt zo doorbroken.

• De orale behandeling bestaat gewoonlijk uit pillen en doodt geen volwassen vlooien die zich al op het dier bevinden. Binnen 60 dagen na de eerste behandeling is de levenscyclus van de vlooien echter doorbroken en komen ze niet meer terug.
  
  
• Plaatselijke behandeling doodt de volwassen vlooien en biedt vrijwel onmiddellijk verlichting omdat ook de eitjes niet meer uitkomen. Deze behandeling tegen vlooien verdient de voorkeur. Na toediening volgens voorschrift melden de meeste hondenbezitters een spectaculaire verbetering van de conditie van hun huisdier.